MUSTAFA ÜNAL'ın yazısı...

AK Parti'yi kapatmak çözüm mü? 
  
 Ankara'da nefesler tutuldu, gözler, aralıksız süreceği duyurulan pazartesi günü başlayacak karar oturumu için Anayasa Mahkemesi'ne çevrildi.

Dört buçuk ay gibi kısa sürede bir parti hakkındaki kapatma davasının karara bağlanacak olması bir rekor. DTP'ye dava AK Parti'den önce açılmıştı, ancak ek sürelerle karar ileri tarihe ertelendi. Abdülmelik Fırat'ın liderliğini yaptığı Hak-Par'ın dava süresi ise bir başka rekor. Tam 7 yılı buldu. Sonucu da hatırlatayım, 6-5'le kapatılmadı.

AK Parti'nin iktidar olması, hakkında verilecek kararın sadece partinin tüzel kişiliğiyle sınırlı kalmayacak olması bu davayı diğer partilerden ayırıyor. Onun için sadece Türkiye değil, başta Avrupa başkentleri olmak üzere bütün dünya bu davanın sonucunu büyük bir ilgi ve merakla bekliyor. Beklenti, neticenin 'bir iki gün içinde' belli olacağı yönünde... RP ve FP'nin akıbetleri 10 gün süren toplantının sonunda belli olmuştu. Burada daha kısa süre öngörülüyor. Eğer toplantı dört beş günü bulursa... Davanın olumsuz seyrine işaret sayılabilir. Neden mi? Bu durumda siyasi yasak istenen isimlerin durumu tek tek müzakere ediliyor demektir.

Başlıkta parti kapatmak çare mi diye sorarken AK Parti'nin kapanma ihtimalinin daha yüksek olduğunu söylemek istemiyorum. Başkentin havasını teneffüs edenler aksine bu ihtimalin giderek düştüğünü açıkça söylüyor. Mahkeme siyasi veya ekonomik sonuçlarına bakmaz, hukuk neyi emrediyorsa ona göre davranır denebilir. Ben yine de 'parti kapatmak çözüm mü?' sorusu üzerine mahkeme üyelerinin de düşünmesi gerektiğine inanıyorum. Kapatma üzerine strateji üreten siyaset mühendislerinin de parti kapatmaların Türkiye'ye kazandırdıklarını ve kaybettirdiklerini tekrar tekrar değerlendirmelerinin yararlı olacağını düşünüyorum.

Ülke olarak parti kapatmaları konusunda oldukça zengin deneyime sahibiz. Bu bakımdan Türk siyaseti iyi bir laboratuvar. Son 10 yılda kapatılan partileri bu gözle incelemek, çözüm gibi görünenin aslında büyük bir çözümsüzlüğe yol açtığını ve tam aksi yönde sonuç verdiğini anlamak için yeterli. Halkta karşılığı olan partilerin kapısına mahkeme kararıyla kilit vurulması, karşıtlarını bir iki gün tatmin etmesi dışında ne siyasi ne de hukuki hiçbir sonuç vermiyor.

Kısa, orta ve uzun vadede kaybeden hep kapanan parti değil, ülke ve siyasal sistem oluyor. Bunun istisnası yok. Mahkeme kararlarıyla siyasi ömürleri sonlandırılan partilerden sürgün veren filizler daha gür ve büyük olarak yoluna devam ediyor. Ülke, yorulduğu ve boşa enerji harcadığıyla kalıyor. AK Parti bunun en iyi örneği. AK Parti, RP ve FP'nin kapatılmasının doğurduğu siyasal iklimde neşet etti. Bu partilerin boşalttığı alanı doldurmakla kalmadı, taze ve dinamik güç olarak diğer partilerin sahasına da nüfuz etti.

Diyelim ki Anayasa Mahkemesi tarihin yönünü dikkate almadı ve AK Parti'yi kapattı, meydan diğer partilere mi kalacak? Hükümeti CHP veya MHP mi kuracak? Başbakan bugünkü AK Parti dışından bir isim mi olacak? Gidilecek baskın seçimde anamuhalefet partisi CHP iktidara mı yürüyecek? AK Parti'nin temsil ettiği siyasal çizginin dışında bir iktidar alternatifi olmadığını bir yıl önce yapılan seçimler göstermedi mi? Bugün halkın tercihlerinde siyasi yapıyı tersyüz edecek radikal değişiklikler olduğunu söylemek mümkün mü?

Masabaşı hesaplarıyla AK Parti'den birkaç tane partinin doğmasını beklemek de beyhude. Bu siyasi gelenek en ağır saldırılara maruz kaldığı zor günlerin çetin sınavını başarıyla atlattı. Bugün de aynı bilinç ve dinamizme sahip. Siyasetin doğasından kaynaklanmayan yollarla partileri sonlandırmaya çalışmanın hiçbir pozitif sonuç vermediği yıllardır yaşanarak öğrenildi. Mahkeme ve siyaset mühendisleri hukuka bakarken Türk siyasetinin yaşadığı deneyimleri göz ardı etmemeli. Bu yalın gerçeğe dikkat çekmek için yazdım bu yazıyı. Kararın hemen arifesinde önce şu sorulara cevap verilmeli: Parti kapatmak çare mi? Partilerin kapatılması ülkenin hangi siyasal sorununa çözüm getirdi? Hangi parti mahkeme kararıyla tarihin çöplüğüne atıldı? 

Zaman